Mostrar mensagens com a etiqueta estatuto. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta estatuto. Mostrar todas as mensagens

26.11.09

A prensa dun pobo con dignidade


Dos doce maxistrados que compoñen o tribunal, só dez poderán emitir sentenza, xa que un deles (Pablo Pérez Tremps) áchase recusado tras unha espesa manobra claramente orientada a modificar os equilibrios do debate, e outro (Roberto García-Calvo) faleceu.
Dos dez xuíces con dereito a voto, catro seguen no cargo despois do vencemento do seu mandato, como consecuencia do sórdido desacordo entre o Goberno e a oposición sobre a renovación dun organismo definido recentemente por José Luís Rodríguez Zapatero como o "corazón da democracia".

Hai preocupación en Catalunya e é preciso que toda España o saiba. Hai algo máis que preocupación. Hai unha crecente fartura por ter que soportar a mirada irada de quen seguen percibindo a identidade catalá (institucións, estrutura económica, idioma e tradición cultural) como o defecto de fabricación que impide a España alcanzar unha soñada e imposíbel uniformidade. Os cataláns pagan os seus impostos (sen privilexio foral); contribúen co seu esforzo á transferencia de rendas á España máis pobre; afrontan a internacionalización económica sen os cuantiosos beneficios da capitalidade do Estado; falan unha lingua con maior fol demográfico que o de varios idiomas oficiais na Unión Europea, unha lingua que no canto de ser amada, resulta sometida tantas veces a obsesivo escrutinio por parte do españolismo oficial, e acatan as leis, por suposto, sen renunciar á súa pacífica e probada capacidade de aguante cívico. Estes días, os cataláns pensan, ante todo, na súa dignidade; convén que se saiba.

Dous parágrafos extraídos do editorial publicado conxuntamente en La Vanguardia, El Periódico, Avui, El Punt, Segre, Diari de Tarragona, La Mañana, Diari de Girona, Regió 7, El Nou 9, Diari de Sabadell e Diari de Terrassa.

Envexa sa e apoio.

12.9.09

A Constitución Española, por Pedro J. e Miguel Bernard (secretario xeral de Manos Limpias)

Cando Aznar falaba catalán na intimidade

"Quienes tuvimos la suerte de vivir en primera línea los años fascinantes de la instauración de la democracia y el proceso constituyente de 1978 sabemos hasta qué punto lo conseguido entonces fue un compromiso entre lo deseable y lo posible. Nuestra Transición alumbró una democracia vigilada por un Ejército franquista cuya cúpula aún estaba ocupada por los vencedores de la Guerra Civil y en cuyo seno se gestaban ya los movimientos golpistas que desembocarían en el 23-F. Eso explica que la Constitución no fuera capaz de dar cabida al reconocimiento de las distintas fuentes de soberanía que en rigor histórico confluyen en el proceso de formación de la España moderna, ni por lo tanto al derecho de autodeterminación de los pueblos que la integran. El Estado de las Autonomías surgió así como un camino intermedio entre el centralismo y el federalismo, tratando de diluir las reivindicaciones del País Vasco y Cataluña en el voluntarista «café para todos», aunque la propia distinción que la Carta Magna hace entre «nacionalidades y regiones» implica que no se trata de magnitudes homogéneas. "
Pedro J.Ramírez, Carta del Director(El Mundo) 1996


«Objetivamente, con todos los defectos que pudiera tener Fuerza Nueva, el partido de Blas Piñar desempeñó un papel importante en la transición española. Si no hubiera existido una oposición de este tipo, llamémosle violenta, a lo mejor la transición se hubiera hecho de otra manera. Tal y como se desarrolló hubo un equilibrio de fuerzas y terminó, con los incidentes que existieran por el camino, con un texto constitucional».
Miguel Bernard, Detrás de manos limpias. El Mundo 2005
( Declaracións atopadas na web RTVE.es no 2009. Manos limpias, un sindicato ultraderechista dirigido por un admirador de Blas Piñar )